Perpendicular a Rosalía De Castro,Areal e García Barbón está a rúa Serafín Avendaño. Un vial polo que pelexan o porto, RENFE e o concello de Vigo.
Ninguén a quere arranxar e seica todos teñen competencias sobre ela. Agora hai quen di que apareceu unha tumba dun romano no medio do vial. Haberá que facer prospeccións. Disque o romano xace alí na “ calzada” desde hai vinteún séculos entre a vella fábrica de Alonso é o Coffe Land. Alí repousa tranquilo e non sabemos se estará só. Os arqueólogos van ver se ten “colegas” pero só nese treito do vial desde a fonte luminosa ata a estación de Guixar. Houbo présas por inaugurar o treito inicial entre o CluFi e a fonte cibernética.E do que haxa alí abaixo: “ qué sabe nadie....🎼🎼🎼”!
Mostrando entradas con la etiqueta Historias de Vigo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Historias de Vigo. Mostrar todas las entradas
sábado, 1 de diciembre de 2018
domingo, 15 de noviembre de 2015
El síndrome de Rebeca
Rebeca es peluquera como su madre y trabaja en la calle Zamora. También es modelo, a pesar de su look, lleva el pelo rosa como una Bratz. Rebeca salió apenas unos meses con Samuel, un maltratador. Tuvo que irse de Vigo. Su novio la lanzó dentro de su coche por un precipicio,aunque se salvó. También la retuvo encerrada con llave tres días en su casa. Cuando volvió a casa de su madre tenía tan mal aspecto que su propia madre sólo la reconoció gracias a la ropa.Samuel escupía cada día al pasar por su portal.Tamién tenía una orden de alejamiento de su madre que fue asesinada por su hermano el domingo anterior.
Rebeca ha vuelto a Vigo, pero sigue con miedo.Pensó que había sido Samuel quien había matado a su madre, y parece monstruoso pero se alegró.Pasaría unos años más en la cárcel, muy lejos de allí.Pero la vida para personas como Rebeca e Inma siempre puede ir a peor.Ahora Samuel es un heredero más del piso de su madre, a escasos mentros de la peluquería de Rebeca.
Para Inma ( la madre muerta) y para Rebe parece que en la vida les tocan las cartas marcadas. Desde que Inma hace veinte años tenía que enviar a sus hijos a las diez de la noche a casa de la vecina, porque en su casa ocurría algo que ellos no podían ver.Nadie preguntó de aquéllas, antes eso no se llevaba. Ahora ya n hay a quién preguntar...Heredaron los hijos de Inma el vicio de pegar? Ahora a ella ya le da igual, pero a lo mejor si alguien hubiera actuado en aquel momento esto lo habríamos podido evitar.
jueves, 28 de marzo de 2013
A curta escapada do mono Nano
Nano quixo ser tan famoso como o mono Paco, rei dos macacos nos noventa.Primate famoso e verdadeiro arty monkey! Quixo fuxir na semana santa, coñecer mundo, saír da Madroa onde naceu; pero tardou poucas horas en volver.
Nano saíu da Illa dos monos, do seu paraíso artificial, superou o cristal que delimita a illa, chimpou sobre unha árbore e entrou no foxo dos leóns. Logo coñeceu o mundo exterior. Non chegou lonxe. Vería a estrada e o monumento ó zoo e a canceira municipal. Alí si que viven mal os cans e os gatos, que aquilo parece un campo de concentración.
Ai Nano, Nano, se hai xente que vive peor ca ti. Con ese chan de calefacción radiante, con eses deuvedés que proxectan esceas da vida salvaxe... mellor estás no zoo que na triste vida real.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
