Juegos de poder

Alta suciedad! Me quedaba abraiada de cómo mientras fuesen útiles: tuviesen dinero y poder allí no caía ni Dios hubiese hecho lo que hubiese hecho. Otra cosa sería que alguien de más arriba decidiese dejarlos caer!

Tú al Congreso y yo al Senado

Así se llamaba el film!

Allá te va Jose Mari, Compay!

No le riñas mucho! Viene hoy la esquela en el Faro, era unos seis años más joven que tú, aquel hombre que llenó la peninsula ibérica de sombrillas y paraguas; y qué mejor sitio que Vigo para hacerlo, aunque seas vasco. Claro que creo que ahora producen desde Portugal, debieron dejar aquella vieja nave en San Andrés al lado de Produ Fa. Les da rabia a los de Cursillos que te fueses a otra organización Jose y que te llevases de la original a casi todos los vascos. Que como decía Compay si quieres hacer apostolado vete a pescar a otros mares: convéncelos y sedúcelos tú; no vayas al caladero de los demás. Feliz viaje!

Avisaron de Inspección de trabajo

Eso me decía Pilar. Mi hijo no va a trabajar el lunes. No está dado de alta y no tiene papeles, por eso le dijeron que no vaya, porque la semana pasada avisaron de una inspección. Claro que los días que no va, no los va a cobrar.

Bola negra…

...o vela negra?

Audiencia

Entro na audiencia de Pontevedra na rúa Rosalía e penso con certa emoción se cadra o teu avó pasou por aquí pero boto contas 1895? Non, se cadra algún ano pero supoño que onde máis exerceu foi nos vellos xulgados da Parda e tamén nos da rúa do Príncipe onde eu tamén cheguei a estar. Claro que daquela para ser procurador dos tribunais non era preciso estudar dereito, verdade Eulogio?

Caeu a casa de Isabel Miranda

As casas son máis que casas. Son os espazos en que vivimos, somos felices ou non. Personalizamos coas nosas cousas, gardamos as dos nosos devanceiros e están cheas dos nosos recordos e historias. E onte caeu, o terceiro andar da casa en que vivíu de nena Isabel Miranda, unha amiga da miña nai. Alí xogaban, alí deberon instalarse os seus pais logo de casar digamos en 1920 aprox. Alí deberon recibir a creba da súa empresa madereira. Tamén cando a filla pequena agora xubilada foi detida wn tempos de Franco por repartir pasquíns do partido comunista na rúa do Príncipe ou no Preguntoiro. Qué ben se vivía con Franco eh? Seu pai que tiña contactos debeu chamar ó gobernador civil o similar e a ela deixárona libre, non ó seu daquela mozo que coido que acabou sendo o seu home. Cando morreu seu pai e fun canda a miña nai, de visita a aquel casa, aínda non había tanatorios, e alí estaba o cadáver do bo do home no cadaleito co seu chapeu. Coido que foi o primeiro cadáver que eu vin. A súa viúva contaba desolada que o día anterior estaba tranquilamente vendo os touros na televisión. Coido que logo vivíu alí a tía Nanci, aquela tía solteira que adoitaba haber en todas as familias e que non sei por qué acabou traballando con Fernández del Riego na Fundación Penzol. Todos eles morreron,bo non todos, a casa era de alugueiro, non sei quen era o propietario. Sei que tamén houbo okupas e incendios. E a amiga da miña nai casou supoño que nos 60 cun señor de Valencia e fóronse para alá. Miña nai mandáballe cartas, contáballe todo o que pasaba en Vigo ata que un día a chamou seu home, penso que non foi por mal. Por favor María Victoria non lle mandes ningunha carta máis,que morre coa pena. Eles seguen estando vivos alá na localidade castellonense onde residen.