Páginas vistas en total

sábado, 30 de octubre de 2010

Louzán e Benidorm

O PP de Galicia en como referente ético o concello de Benidorm. O camabalache político desa vila desarrollista chea de estranxeiros prestos a beber cervexa, gústalles a Feijóo e Louzán.
Esa vila de vellos facendo taichi na praia.
Salvados por Benidorm. Hai anos que Feijóo e Louzán buscaban unha excusa barata para acoller no seu seo os falsos disidentes de Mos ou Gondomar. E velaí que a nai de Pajín fíxolles o favor.
Como os nenos pequenos que esgrimen a excusa de : todos o fan, a todos lles deixan... Cando eles nunca pensaron deixar de facelo.
Feijóo e Louzán están como Martínez Soria e Alfredo Landa,fascinados por Benidorm. A ver qué país nos deixan? Unhas praias sen dunas nin area nas que as toallas quedan á sombra dos edificios a partir das seis do serán.

viernes, 29 de octubre de 2010

Un cura coma Deus manda

Xesús Gago é un cura como deberían ser todos. Un home de Barro, sí de Porráns. Un tipo sinxelo e tímido que foxe de todo boato e de todo pote. Un home que foi querido en Lavadores e no Sagrado Corazón. Un cura de barrio que nunca buscou unha parroquia céntrica e o azar quixo que rematase nela. Un home que asumiu a reitoría do Seminario cando ninguén a quería.
Un cura que pelexou polos veciños de Guixar en xaneiro do 68 cando o barrio era pobre e estaba cheo de ratas. ( Sí Vigo tamén tivo o seu 68). Un home que se enfrontou co Alcalde Portanet que o chamou á súa cara: "mira el curita este"; que chegou a estar detido pola policía franquista por defender uns realoxos dignos cando RENFE se asentou en Guixar. Un home que fala galego porque é o idioma que escoitou desde o berce.
Un tipo tocado pola sorte, porque malia fuxir da apariencia, da sotana e da alta política rematou sendo o Vicario Xeral da Diocese.Un home que caeu polo oco dun ascensor e salvouse. Un crego que cando se foi do seu último destino parroquial lle regalaron un coche.
Un cura que como outros representa a unha Igrexa que existe lonxe da púrpura, e se cadra tamén lonxe do 6 N.

domingo, 10 de octubre de 2010

Belén Esteban, a vida en directo.

Aí a tedes: sabemos cada paso que dá. Se come polo ou hamburguesa, seguimos en directo a súa mudanza, a súa voda e as súas pelexas conxugais. É un boneco, un debuxo animado televisado en directo.
Estamos diante dun Gran Irmán ou máis ben dun Show de Truman no que o protagonista inocente non se decata ata o final que a súa vida está "on the air".
Nos últimos días, case case estivemos a piques de votar vía SMS se debía volver co seu home ou non.
Vímola discutir na parada do bus,lavarse os pés nas praias de Benidorm e escoitar cómo compra no chino ás lambetadas prá súa filla.
Sabemos que ten sillóns de masaxe deses que se ven nas feiras e mostras para estomballarse mentres se ve na tele. Sabemos se o zucre lle sube ou lle baixa, se se recurta o nariz ou as pálpebras.
Leváronnos ó tanatorio cando morreu seu pai, case,case ós pés da súa cama cando seu home lle puxo os cornos. Sabemos que votou ó PSOE e votará ó PP.
Sabémolo case todo dela. A súa vida é un show. Pero non deixa de ser unha vida baleira. Non hai nada mellor do que falar na televisión?
Non hai un tope, un límite na utilización das personaxes do papel couché? (Aínda que teñan contratos coas cadeas).
Pero aquí non, aquí non hai límite. O personaxe é usado e enaltenido ata o paroxismo. Antes cando un destes fichaba por unha cadea, a outra nin o mencionaba condenábao a un ostracismno feroz.
Pero non así con B.E , a galiña dos ovos de ouro, que os pon en directo, off course é criticada por A3 e contesta en T5. Realmente estomagante.

sábado, 2 de octubre de 2010

Empresas de duas velocidades

Dun tempo acó case tódalas grandes empresas teñen empregados clase A ou Bussiness Class e empregados Patulea Class. Falamos de Telefónica, Telecinco, TVG, o SERGAS, Antena 3 e mesmo ás veces a administración; seguro que máis.
Os empregados clase A gozan dunha chea de privilexios: tiques de comedor, horas-extra, quinquenios e días libres. Teñen horarios inamobibles e poden dicir que non, e a maioría deles son fixos. Gozan ademais da proteción do comité de empresa que protexe os seus dereitos ata a extenuación e a paranoia; pra que non se despeinen, pra que non sofran, pra que nunca queden sen café, pra que non padezan lesións musculares encárganlles repousapés ou repousapulsos.
Canda eles, compartindo nave, plató ou oficina están os desclasados os clase B. Sen apenas dereitos, sen tiquet de comedor, nin dereito a parquing. Roldando os 1.000 euros, sen horas extra, ni pagas extra.O seu horario é como un chicle que se pode estirar por atrás e por diante. "Vén ás sete, hoxe sairás contra ás once"
Os Patulea Class son necesarios pra que os Bussines Class vivan coma Deus. Por iso os comités non se preocupan por eles. Ten que haber comemerdas que fagan o que non queremos nós, e que saian baratiños. Miremos cara outro lado, mentres estes nos fan o chollo suxo.
Claro Telefónica, A3 ou as demais non poden pagar a todos o que eles cobran....
Por iso sempre haberá Sintels, Lavinias, ou Produtoras F ou X.